ARD
ARD to Związek Niemieckich Nadawców Publiczno-Prawnych (Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland). Członkowie ARD emitują dziennie około 1.400 godzin programu radiowego i około 265 godzin programu telewizyjnego. Stacje ARD są słuchane przez 55% odbiorców radiowych i oglądane przez prawie 29% telewidzów. To sprawia, że ARD jest największym nadawcą radiowo-telewizyjnym w Niemczech, a tym samym - wraz z zatrudnionymi na stałe 21,3 tysiącami pracowników - największym na świecie nadawcą niekomercyjnym. Roczny budżet wszystkich wchodzących w skład ARD dziewięciu stacji wynosi około 6,3 miliarda euro.
Historia ARD rozpoczęła się 5 czerwca 1950 roku. To wówczas sześć dotychczas istniejących w RFN krajowych stacji radiowych utworzyło związek, którego celem była emisja pierwszego wspólnego programu telewizyjnego na cały obszar Republiki Federalnej Niemiec. Pierwsza Telewizja Niemiecka rozpoczęła nadawanie swojego programu 1 listopada 1954 roku. Ustawowym zadaniem ARD do dziś dnia jest „produkcja i rozpowszechnianie programów informacyjnych, oświatowych i rozrywkowych w radiu i telewizji”.
Wizytówką ARD jest kanał telewizyjny o zasięgu ogólnokrajowym. Program Das Erste (pierwszy) znany był wcześniej pod nazwą "Erstes Deutsches Fernsehen" (pierwsza telewizja niemiecka). W 2011 roku ARD miało oglądalność 12,4%. W tym samym czasie tak zwane „Dritte” (Program Trzeci) czyli publiczne telewizje regionalne miały w sumie 12,5%.
Kolejne programy telewizyjne ARD to wspólne kanały Ki.Ka i Phoenix (oba w kooperacji z ZDF), Arte (z Arte France) i 3sat (z ZDF, ORF & SRG SSR idée suisse) oraz programy cyfrowe Eins Extra, Eins Digital i Eins Festival.
Ofertę radiową i telewizyjną publicznych nadawców cechuje różnorodność. Wiadomości (Tagesschau, Tagesthemen), ważne wydarzenia sportowe (liga piłkarska, olimpiady, mistrzostwa świata w piłce nożnej), magazyny polityczne, społeczne i kulturalne, rozrywka, popołudniowe seriale i filmy fabularne (np. legendarny już serial kryminalny Tatort) są kierowane do wszystkich grup społecznych.
Obok kanałów telewizyjnych oferta ARD obejmuje międzynarodowy program radiowy Deutsche Welle, ogólnokrajowe rozgłośnie Deutschlandradio (Deutschlandfunk i Deutschlandradio Kultur) oraz regionalne rozgłośnie radiowe poszczególnych nadawców krajowych (np. WDR2, 1Life, Bayern1, MRD Info, RadioFritz itd.).
Obecnie do ARD należy dziewięciu niezależnych nadawców regionalnych (krajowych) oraz przygotowująca programy zagraniczne stacja Deutsche Welle. Zasady funkcjonowania tego dobrowolnego zrzeszenia podmiotów prawnych reguluje ich statut oraz specjalna radiowo-telewizyjna ustawa państwowa. Zgodnie z nimi głównym organem ARD jest zgromadzenie członków (ich przedstawicielami są dyrektorzy zrzeszonych w związku stacji), które mianuje przewodniczącego na roczną kadencję. Od stycznia 2011 roku jest nim Monika Piel z rozgłośni Westdeutscher Rundfunk. Ponadto zgromadzenie wybiera też dyrektora programowego. Do jego kompetencji należy wspólna z Radą Programową koordynacja udziału kanałów regionalnych w programie ogólnokrajowym i produkcji programów dla ARD.
Na program Pierwszy TV składają się materiały wspólne oraz materiały poszczególnych stacji członkowskich. Te pierwsze stanowią 55% całego programu i są albo w całości wspólnie finansowane (np. zakup filmów), albo wspólnie produkowane. Placówki ARD to redakcja ARD-Aktuell w Hamburgu, produkująca programy informacyjne: Tagesschau, Tagesthemen i Nachtjournal, Studio Stołeczne ARD w Berlinie, ARD Play-Out-Center w Poczdamie (zajmuje się przekazem cyfrowym), poza tym ARD utrzymuje sieć korespondentów zagranicznych na całym świecie. Do produkcji, redagowanych na zmianę przez ARD i ZDF, należą magazyny: poranny Morgenmagazin i południowy Mittagsmagazin. Pozostałe 45% programu Pierwszego stanowią materiały różnych rozgłośni regionalnych. Poszczególne stacje dostarczają je według następującego klucza: Bayerischer Rundfunk 15,6%, Hessischer Rundfunk 7,4%, Mitteldeutscher Rundfunk 11,05%, Norddeutscher Rundfunk 17,5%, Radio Bremen 1,0%, Rundfunk Berlin Brandenburg 6,85%, Saarländischer Rundfunk 1,3%, Südwestrundfunk 18,0%, Westdeutscher Rundfunk 21,3%.
ARD i ZDF są nadawcami, radiowymi i telewizyjnymi, publicznymi w sensie prawnym. Są oni w Niemczech w większości finansowani z abonamentu. 85% ich budżetu stanowi abonament, 6% przychody z reklam i od sponsorów, reszta to inne przychody z koprodukcji, współfinansowania i sprzedaży produkcji. Emisja reklam jest ściśle ograniczona przepisami prawa. Na przykład po godzinie 20.00 nie wolno emitować spotów reklamowych. Ściąganiem abonamentu zajmuje się powołana do tego celu instytucja (Gebühreneinzugszentrale GEZ). W ostatnich latach zwróciła ona na siebie uwagę dzięki zmasowanej kampanii przeciwko kopiom pirackim i niepłaceniu abonamentu. Kolejnym tematem, jaki stał się przedmiotem dyskusji, jest sprawa płacenia abonamentu za komputery podłączone do Internetu, który obowiązuje od 2007 roku. Wysokość abonamentu ustalają parlamenty krajów związkowych. Wynosi on obecnie dla gospodarstw domowych za odbiornik radiowy 5,76 euro, za odbiornik telewizyjny 17,98 euro miesięcznie.
Członkowie ARD to: Bayerischer Rundfunk (BR), Hessischer Rundfunk (HR), Mitteldeutscher Rundfunk (MDR), Norddeutscher Rundfunk (NDR), Radio Bremen (RB), Rundfunk Berlin-Brandenburg (RBB), Saarländischer Rundfunk (SR), Südwestrundfunk (SWR) i Westdeutscher Rundfunk (WDR) oraz Deutsche Welle (DW).
15.04.2012 | Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej