Radio prywatne
Pierwszą prywatną rozgłośnią radiową na terenie Niemiec było Radio Schleswig-Holstein, które zaczęło nadawać 1 lipca 1986 roku. Warto dodać, że pierwszą prywatną radiostacją niemieckojęzyczną było działające już w 1957 roku Radio Luksemburg. To prywatne radio finansowane z reklam i początkowo traktowane niezbyt poważnie, w krótkim czasie stało się poważnym konkurentem ARD. Radio Luksemburg kierowało swoją nowatorską ofertę programową głównie do młodzieży, która okazała się również atrakcyjnym adresatem reklam.
Obecnie w Niemczech istnieje około 250 komercyjnych stacji radiowych, najwięcej w Północnej Nadrenii-Westfalii i Bawarii (po 50 prywatnych radiostacji). W każdym kraju związkowym nadaje program od 1 do 3 komercyjnych rozgłośni radiowych, przy czym z reguły nie więcej niż dwie stacje emitujące program na częstotliwościach UKF obejmują swym zasięgiem cały kraj związkowy. Wyjątek stanowią miasta o statusie kraju związkowego, takie jak Hamburg, a przede wszystkim Berlin, w których istnieje duża konkurencja wśród nadawców radiowych. Berlin, w którym o słuchacza współzawodniczy ze sobą ponad 20 programów radiowych, uważa się za rynek, na którym panuje najostrzejsza konkurencja w Niemczech, o ile nie w całej Europie.
Do wyjątków na niemieckim rynku radiowym należą rozgłośnie o zasięgu ogólnokrajowym. Takie jak Klassik Radio, którego program można odbierać nie tylko poprzez kabel i satelitę, ale także na wielu częstotliwościach UKF czy stacje JAM FM i RTL-Radio. Udziały w prywatnych radiostacjach mają w Niemczech nie tylko firmy i instytucje działające na lokalnym rynku mediów, ale także liczące się międzynarodowe koncerny medialne, takie jak Bertelsmann, Springer, Holtzbrinck, Burda, Bauer i WAZ. Koncern Bertelsmanna ma radiostacje w Berlinie, Hamburgu, Szlezwiku-Holsztynie, Bawarii i Północnej Nadrenii-Westfalii, a wydawnictwo Axela Springera ma udziały w rozgłośniach w Hamburgu i Berlinie, gdzie znajduje się siedziba wydawnictwa, a także w Bawarii, Hesji, Meklemburgii-Pomorzu Przednim, Dolnej Saksonii, Nadrenii-Palatynacie, Saksonii, Saksonii-Anhalt i Szlezwiku-Holsztynie, przy czym są to przeważnie udziały mniejszościowe.
Obok stacji prywatnych istnieją 22 rozgłośnie uniwersyteckie i 32 niekomercyjne stacje lokalne. Te rozgłośnie niekomercyjne, działające obok radiostacji publicznych i prywatnych, nazywane są "trzecim filarem", ponieważ ich funkcja i uregulowane ustawowo zadania znacznie różnią się od funkcji i zadań nadawców publicznych i prywatnych nadawców komercyjnych. Są to z reguły instytucje pożytku publicznego, nieemitujące reklam. W niektórych krajach związkowych, np. w Północnej Nadrenii-Westfalii, stacje komercyjne są również zobowiązane do udostępniania czasu antenowego zainteresowanym tym obywatelom. I tak na przykład Radio Duisburg, pierwsze radio lokalne w Północnej Nadrenii-Westfalii (działające od 1990 roku), zgodnie z postanowieniami ustawy nadaje w dni powszednie w godzinach 21-22, a w niedziele od 20 do 21 program pod nazwą Radio Obywatelskie (Bürgerfunk). Ponadto we wtorki emitowany jest od 20 do 21 godzinny program w języku polskim (Radio Duisburg International).
15.04.2011 | Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej